Radyo, Ruya Fm, Lider Fm

<< Bu Ben Değilim… Ben Buyum xD >>

• xD Selamun Aleyküm Gençler ve Kendini Genç Hissedenler…

• Bir çocuk Metehan Öztürk…
• Hep çocuktu…
• Yine çocuk…
• Saçları kumral…
• Dümdüz…
• Ipıl ıpıl parlıyan bir çocuktu…
• Yine çocuk…
• Uyurken dudaklarının kavuştuğu kenarından, gerdanına doğru uyku suyu akan…
• Üzerindeki yeşil battaniyesinin birazı yere doğru uzanan bir çocuktu…
• Telaşsız…
• Umarsız…
• Kirli…
• Kuruyunca griye çalan çamurları; suratında, ellerinde, dizlerinde taşıyan bir çocuktu…
• Gecenin bir yarısında ateşi çıkan…
• Kusan…
• Üşüyen…
• Anasının baş ucunda sabahladığı bir çocuktu…
• Babası işe gidince, ne gereği varsa, ağlayan…
• Akşam olup da dönünce mutlu olan…
• Yağmur birikintilerinde kağıt kayıklar yüzdürmüş…
• Keskince katladığı her bir uçağı yere düşmüş…
• Ayağına, paslı olup olmadığı ebeveynleri tarafından merak edilen, çiviler batmış…
• Pasın neden önemli olduğunu kavrayamamış…
• Kanamış bir çocuktu…
• Yine çocuk…
• Sigara görünümlü sakızlar çiğnemiş…
• En berbat, mikrop dolu pembe gofretleri yemiş…
• Leblebi tozu boğazında kalmış…
• Niyet çekmiş…
• Çamlıca gazozunu bir dikişte içebilmiş…
• Uçan balonu olmuş…
• Siyah okul önlüğü giymiş…
• Kırmızı Pinokyo bisikletine rahatça binebilecek, geniş sokaklara sahip olmuş,
• Bisikletinin kırmızısından utanan bir çocuktu…
• Yarısı apartmanlarla, yarısı bahçeli evlerle dolu mahallesi çalınmış…
• Çocukluğunun üzerine A, B, C blok diye kategorize edilerek, havuzlu siteler yapılmış bir çocuk…
• Üzerinde masmavi gökyüzünün olduğu bir çocuktu…
• Peçeteyle, kağıt havluyla değil; elbeziyle ağzı silinmiş…
• Anne tarafından iyice bastırılınca daha iyi paklar diye düşünülen elbezi dokusunun ağzını acıttığı bir çocuktu…
• Elbezinin sabun tadının hala dudaklarında olduğu bir çocuk…
• Yine çocuk…
• Anneni mi daha çok seviyorsun, babanı mı?..
• Seni bize götürelim, bizim oğlumuz olur musun?..
• Ve benzeri aptalca sorularla dimağı yoklanmış…
• Misafirliğe gidildiğinde misal muzdan, kendisine düşen adetten daha fazlasını yiyince evde olsa yemez, bir yere gidince hep böyle oluyor ana-baba utancını duymuş…
• Ev sahibi kişi bir an için uzaklaştığında kaş göz işaretleriyle uyarılan, yediği muz zehir zıkkım edilmiş bir çocuktu…
• Nalbura gidip bilmemkaçnumara boya almış, sonra bir ton açığı olsa iyi olur tespitiyle nalbura bir kez daha gönderilmiş, yolda giderken küfretmiş…
• Evde badana yapılırken mutlu olsun diye eline küçük bir fırça verilmiş, onun boyadığı yerler badanacı kişi tarafından umursanmadan tekrar boyanmış…
• Bu güvensizliğe anlam verememiş bir çocuktu…
• Alışverişi gönderilirken verilen paranın üstüyle kendine istediğin bir şeyi alabilirsin özgürlüğü sunulmuş, eve gelindiğinde illa ki kendine ne aldın merakıyla karşılanmış…
• Sen dururken annen mi gitsin ekmek almaya siteminden etkilenip, televizyondaki filmi yarım bırakarak bakkala ekmek almaya gitmiş…
• Evin ekmek ihtiyacı hep seyrettiği en güzel filmlere denk düşmüş…
• Bakkal ev arasındaki mesafede ekmeğin ucunu ısırarak gıda etmiş bir çocuktu…
• Yine çocuk…
• Evden çıkarken,Paran var mı? sorusuna “Hayır yok” yerine, seri şekilde “Var var” diyen, tam kapıyı kapatacakken,”Şunu da al bulunsun, lazım olur” baba sıcaklığıyla karşılaşmış bir çocuktu…
• Parayı utana sıkıla alırken, paraya bakmıyormuş gibi yapan…
• “Valla param var yaaa” sahtekarlığına sığınmakta ısrar eden çulsuz…
• İçten içe “Ulan baba ne kadar anlayışlısın, sağol be ya” sessizliğinde sevinen bir çocuktu…
• Yine çocuk…Bir çocuk
• Metehan Öztürk…
• At arabalarının, kamyonetlerin arkasına takılmış…
• Arkadaşları tarafından “Abi takılan var, takılan var” diye gammazlanmış…
• Minibüslerde, otobüslerde midesi bulanınca annesi tarafından “aklına getirme midenin bulandığını” öğüdüyle yüzleşmiş…
• Bu öğüdü ciddiye alıp “Aklıma getirmiycem, getrimiycem işte” diye mücadele etmiş ve bunu başaramamış bir çocuktu…
• Depozitolu şişeleri evden çaktırmadan yürütüp bakkala satarak harçlığını çıkarmış…
• Ebe tura bir ki üç, yerden yüksek, Japon kale, dokuz aylık… gibi oyunlara doymayan…
• Hava kararmadan evde olması gerekmiş bir çocuktu…
• Yine çocuk…
• Evdeki terliklerin salon, mutfak, banyo, balkon terliği şeklinde ayrılmasına anlam veremeyen…
• Balkon terliğiyle odalarda, diğer terliklerle balkonda dolaştığında azarlanmış bir çocuktu…
• Yine çocuk…
• Banyo yapmayı sevmeyen…
• Taşa oturunca gerçekten karnı ağrıyan…
• Acıkınca eve şöyle bir uğrayıp ekmeğin arasına domates destekli bir şeyler koydurarak evden bir çırpıda çıkan…
• Evden çıkarken ayakkabıların giyilmesi esnasında ekmeği yanından dişleyerek ağzında tutan…
• Çıtalı uçurtma yapmayı asla öğrenemediğinden, marangozdan yalvar yakar aldığı çıtaları mahallenin abilerine gözü kapalı teslim eden bir çocuktu…Bir çocuk
• Metehan Öztürk…
• Ağlamaktan utanmayan…
• Akşama köfte, patates kızartması yapıldı mı sevinçten deli olan…
• Köfteleri, patatesleri yerken yarına kalma ihtimalini düşünen…
• Ertesi gün buzdolabını açtığında bir tane olsun köfteye rastlayamayan…
• Tek tük kalmış, pörsümüş patateslere tenezzül etmeyen bir çocuktu…
• Yine çocuk…
• Bütün spor ayakkabılarına”esem spor” denilen…
• Ayakkabı bağlamayı geç öğrenmiş…
• Kış günlerinde pantolonunun altına zorla külotlu çorap giydirilmiş…
• Arabaların şoför tarafındaki camlarından içeriye dikkatlice bakarak “arabanın kaç yaptığını” öğrenmekten keyif alan…
• “Kızların içinde kızılcık bebek” küçümseyişini fazlasıyla tatmış bir çocuktu…
• Yine çocuk…Bir çocuk
• Metehan Öztürk…
• Düğünlere götürülmüş…
• Düğünlerde mahalli sanatçının “anneler babalar çocuklarınızı yanınıza alın” uyarısıyla sahneden alınmış…
• Sonra tekrar sahneye fırlamış…
• Adını bilmeyenlerin “Küçüüüükkkkkkk… Şişşşştttt küçüüüükkk” seslenişine maruz kalmış bir çocuktu…
• Bir çocuk…
• Kocaman kocaman sevdaları olan…
• Hep en kudretli kendisinin aşık olduğunu sanan, öylesine bir çocuktu…
• Yine çocuk…O işte…
• O…
• Daha ne olsun…
• Nasıl söylesek?..
• Nasıl anlatsak?..
• Pasaklıdır mesela…
• Dağınık…
• Hep dağınık…
• Kendisini dağıtacak sevdaları kolay bulması bundan belki…
• Belki bundan iflah olmaz bir gönül adamı…
• Dağınık…
• Ruhu… Beyni… Mekanı…
• Her yeri dağınık… Öyle biri…
• Yalancı…
• Kendisini kandıracak kadar yalancı…
• Hiç bir hayali yok…
• Olmadı…
• Olmayacak da…
• Asabi…
• Sabırsız…
• Ama en çok da dağınık…
• Ruhu… Beyni… Mekanı…
• Her yeri dağınık… Öyle biri…
• Öylesine yaşıyor…
• Öylesine…
• Öyle..
• Bir çocuk
• Metehan Öztürk…
• Yine çocuk…
• Hep çocuk…
• Hep…
• Herkes kadar çocuk…
• Herkes…